Old school Scooter

263867_223611980991919_100000293553847_901025_5910893_n 

Wij hadden ook weer eens een weekendje voor 2. Pemmie wilde graag een keer naar Anouk (en blof, direct en de dijk )en laat die nou net In Zeeland optreden. Een zonovergoten concert op het strand met uitzicht op zee, was de bedoeling. Het werd een beetje anders. Ons hotel was niet bepaald naast dat strand, helaas. Met de auto er naartoe was volgens de receptie geen optie, want vanaf de brug naar het volgende eiland zou al een file staan. We konden maar beter gaan fietsen, zo'n 20 kilometer. Wij dachten wel iets meer en zagen een scooter staan….Ja die konden we ook huren. Het was alleen een electrische en kon zonder opladen een afstand van 35 kilometer afleggen. We zouden wel een oplaadpunt vinden, daar komen vond ik belangrijker en terug dat zien we wel.
Helemaal opgetogen zaten we als 2 pubers op avontuur op de scooter, het feest was begonnen. Na 5 minuten begon het te regenen en steeds harder, maar dat mocht de pret nog niet drukken. We gingen maar liefst 30 kilometer per uur en dan zouden we er wel binnen een uurtje (!) zijn, kut.
Ik zat achterop te loeren naar bedrijven en locaties met een stekker buiten waar we op de terugweg eventueel de scooter een uur of 5 op konden laden. Maarten werd langzaam wakker geregend uit het avontuur en begon hardop te denken,'' hoe hebben we zo stom kunnen zijn" dit gaan we natuurlijk nooit halen en terug al helemaal niet!" Ik zat nog steeds te genieten en was eigenlijk blij dat hij  niet nagedacht had. Ik geniet van zulks gebeuren! Halverwege zagen we een oplaadpunt bij een luxe snackbar en hebben daar de onszelf en de scooter even op laten drogen en gevoed warme pataten en stroom.
Droog en content met ons oplaadpunt voor de terugweg weer op pad. Echter…een kilometer of 5 voor het concert was er nog steeds geen file, maar hield onze vriend er wel ermee op. In de verte hoorde we de eerste klanken van Blof, shit Accu leeg! Maarten belde het hotel dat dit tcoh niet zo'n goed plan was en nee hij hoefde ook geen twee nieuwe. De scooter aan de kant van de weg geparkeerd en de laatste kilometers hebben we gelift. Blof hebben we dus gemist, maar halverweg het fantastische optreden van Direct vielen we in en Anouk was ook steengoed al was ze wel heel arrogant, de rockbitch.
We zijn door de manager om 01.00 in de stromende regen opgehaald, dus (de 42 kilomter) terug kom je altijd wel…
 

little miss pink sunshine

Annelies 
het zonnetje in huis

ons vroege vogeltje

dikke spekbeentjes

broodmonstertje

en dat begint allemaal om 5 uur smorgens, fijn he!

He, kleine meid op je fiets

Collages1 

Verdwalen op je fiets

Zomaar fietsen in het bekende en dat het dan toch stiekem weer nieuw is. Genieten van wind in je haren, zon in je gezicht, geluiden om je heen, een gratis BBB klasje, beelden die langsflitsen en dat allemaal in je eigen te regisseren film. Als het even kan dan het liefst in Amsterdam of in het mooie groen rondom de stad.

En als het regent… moet je juist hard zingend door de plassen fietsen met je hoofd naar boven en thuis meteen je relaxpak aan!

Dat ik zo dol ben op fietsen uit zich wel in Romantische tandem toer, die overigens alleen dit seizoen nog rijdt. Voor diegene die het nog niet wisten, dit is een speciale toer voor twee. Op een rode, met bloemen versierde tandem. In de fietstassen zitten attributen voor lieflijke opdrachten, een champagne toast en een smikkel picknick. Tien fleurige enveloppen met inhoud wijzen je de weg. Romantiek op de pedalen verzekerd.

Nu zijn er de afgelopen tijd 2 fietsavonturen bijgekomen.

Eentje was van korte duur, maar zeker leuk! Een weekje mocht ik een heuse twitterfiets rondfietsen en hierover tweeten om het fietsen in Nederland te promoten.

http://www.heelnederlandfietst.nl/twitterfiets.html# Een weekje mocht ik mezelf en twitterland verrassen door zingend in de regen te fietsen, vogels te volgen, mijn neus achterna te rijden, links te gaan waar ik rechts moest en zo van elke dag een klein feestje te maken, als het even kon met mijn kleine prinses achterop. De fiets fietste heerlijk en was erg welkom aangezien onze 2 gewone fietsen net gejat waren! Het bijgeleverde tosmuntje (auto of fiets vandaag) heb ik niet gebruikt. Wat een leuk project…twitter @elkedageenfeest van De Belevingswinkel

Nummer 2 is van langere duur. Na heel lang zeuren heb ik een bakfiets gekregen en ben nu dan eindelijk lid van het geheime bakfietsen genootschap. De eerste week moest ik mijn glimlach  (kijk mij nou op mijn toffe bakfiets, ja die heb jij niet he) onderdrukken tijdens het fietsen.  Loewe wil bij de winkel liever buiten in de bakfiets blijven zitten, Pemmie heeft me al een keer als een prinses naar een verrassingsavondje gebracht, Pomme ligt te kirren in haar cosi voorin, op het pontje op de standaard en lekker zittend genieten van een kopje kof…en de bakfiets is een hele goede vervanger van mijn apie (en dat is niet makkelijk)

Ja, helemaal gelukkig op mijn Fiets, Fiets fiedefiedefiede fiets…

Zo stil in mij

 
 IMG_5620

Wat een indruk kan niets maken. Verpletterend, oorverdovend, verblindend en alles omvattend. Een weekje leven tussen hemel en aarde en verder niets. De aarde was in dit geval zand, overal gouden, wit, zwart, maar vooral heel fijn zand. De hemel was het stralende sterrenplafond waar je s' avonds vanuit je slaapzakje in wegdroomde. Overdag, in de hitte van de woestijn lopen met een leeg hoofd. En tijdens het ondergaan van de zon bij de bedoeinentent, zittend om een vuurtje genieten van een heerlijk voedend maal. 7 dagen van pure rust, je begeven in een surrealistisch maanlandschap, trekken als een nomade van de mooiste plek naar de volgende nog spectaculairdere kampplaats en je omringen met oergevoelens van deze eeuwenoude planeet. Je voelt je zo klein en nietig en tegelijkertijd heel vertrouwd en vredig. De schoonheid, de stilte, de wijdsheid en de vrijheid van de woestijn; ik vind haar ontroerend mooi.Collage egypte

Fries kneuterweekend met een missie

2011 03 
Even een paar dagen naar Friesland. Het weekend stond voor mij in het teken van afwegen, voelen en relativeren. Ik moest namelijk eens goed gaan nadenken wat ik nou met ging doen in de tijd dat de blagen naar de opvang gaan. Een beetje flierefluiten is er tegenwoordig niet meer bij. Tijd voor een iets professionelere dagbesteding. Ga ik voor zekerheid, vrijheid, groeimogelijkheden, puur geldverdienen of gewoon rust om in de tussentijd te bedenken wat ik eigenlijk wil ? Tussen het uitlaten van de hond, galerietje spelen, de dieren verzorgen en lekker koken door flitsten verschillende gedachtes door mijn hoofd. Eerst maar even bladen vol schrijven dus met aandachtspunten en dan bij een knetterend vuurtje, een kaasje en een lekker wijntje, plussen en minnen en letten op Pemmie's reacties. En toen opeens was ik eruit! Pffft dat ging zo een stuk makkelijker.

Wijds uitzicht, geen buren, niet 3 hoog en veel frisse lucht. Met de kippen op stok maar ook met de kippen van stok; ik raad het iedereen aan voor een leeg hoofd met ruimte voor nieuwe inzichten…

Ik ben vanaf nu proffessioneel freelance projectleider en weet inmiddels dat ik 8 maart begin met mijn eerste grote klus!

Doe mij maar een baan bij de Hema

2009 ski 
Met lieve vriendinnetjes Jimmie en Janie een avondje de deur uit. Heerlijk eten bij Pompstation (mmm, echt lekker en leuk detail dat het water van Amsterdam letterlijk onder je door gepompd wordt). We zijn niet zo vaak met z'n drietjes- zo'n eens per jaar-, maar gelukkig varen we allemaal nog op dezelfde zee en kunnen we elkaar goed een spiegel voorhouden en echt lachen. Over de liefde hadden we allemaal niks te klagen, voor ons alledrie geldt dat het gezelschap van ons lief alleen al genoeg is. Over het volgende onderwerp, passies/werk deste meer. Bij de een stormt het hevig , bij de ander is het muisstil. Te veel werken en daardoor eigenlijk geen tijd hebben je talenten echt in te zetten, te goed willen en het is nooit genoeg en daardoor jezelf voorbij lopen, te leuk/gek willen en geen concessies willen doen waardoor je het (grote) geld laat liggen. Ook kennen we allemaal de lichamelijke consequenties hiervan. Pfft wat een struggel, al jaren lopen we keer op keer tegen hetzelfde aan, al zie ik hier en daar wel een verandering intreden. Soms denk ik, ' was ik maar gelukkig met een baan bij de Hema' en dan aan het einde van de dag gelukkig en voldaan naar huis, maar helaas.Tijdens het toetje konden we gelukkig weer keihard lachen, want al dat gestruggel heeft ook een leuke kant, ga niet voor minder! En die factor plezier maken, hebben we alledrie. Yeah! Met een hele grote glimlach fietste ik neuriend door de regen naar huis.

Hartjesdag

Hartjesdag 
Een grauwe maandag omzetten in een vrolijke en he het is Valentijnsdag dus een extra schepje liefde erbij. Loewe hoefde ik maar een keer te vertellen dat het hartjesdag was en dat we daarom papa gingen verrassen. Dit uitte zich vervolgens in het knutselen van een welkomshart op de buitendeur, winkel in winkel uit op zoek naar hartjespasta (niet eluk he), op elke traptrede een hartje strooien, dollen met hartenballonnen, hartjeskleren aan en op de foto, tart tartin in hartvorm, kaarsjes aan, hartjesbiefstuk en een lief gedekt tafel. Wat een geluksdag, zo'n hartjesdag! Oja, Pemmie was er ook blij mee.

Doe mij maar een baan bij de Hema

2009 ski 
Met lieve vriendinnetjes Jimmie en Janie een avondje de deur uit. Heerlijk eten bij Pompstation (mmm, echt lekker en leuk detail dat het water van Amsterdam letterlijk onder je door gepompd wordt). We zijn niet zo vaak met z'n drietjes- zo'n eens per jaar-, maar gelukkig varen we allemaal nog op dezelfde zee en kunnen we elkaar goed een spiegel voorhouden en echt lachen. Over de liefde hadden we allemaal niks te klagen, voor ons alledrie geldt dat het gezelschap van ons lief alleen al genoeg is. Over het volgende onderwerp, passies/werk deste meer. Bij de een stormt het hevig , bij de ander is het muisstil. Te veel werken en daardoor eigenlijk geen tijd hebben je talenten echt in te zetten, te goed willen en het is nooit genoeg en daardoor jezelf voorbij lopen, te leuk/gek willen en geen concessies willen doen waardoor je het (grote) geld laat liggen. Ook kennen we allemaal de lichamelijke consequenties hiervan. Pfft wat een struggel, al jaren lopen we keer op keer tegen hetzelfde aan, al zie ik hier en daar wel een verandering intreden. Soms denk ik, ' was ik maar gelukkig met een baan bij de Hema' en dan aan het einde van de dag gelukkig en voldaan naar huis, maar helaas.Tijdens het toetje konden we gelukkig weer keihard lachen, want al dat gestruggel heeft ook een leuke kant, ga niet voor minder! En die factor plezier maken, hebben we alledrie. Yeah! Met een hele grote glimlach fietste ik neuriend door de regen naar huis.

Een runner, wat is dat precies?

                        Ben jij verkoopbaar

Gister was het dan zover. Mijn eerste sollicitaite voor een vaste baan. Het was niet helemaal (helemaal niet) de branche waar ik wilde werken, maar het was een jong bedrijf met hele leuke mensen waar ik wel tussen zou passen, dus een gesprek kon geen kwaad.

Daar stond ik dan s'morgens voor de kast. Jeetje ik heb helemaal geen formele zakelijke pakjes, kwam ik tot de conclusie. Creatieve zakelijkheid heb ik genoeg, maar de dresscode die ik mee had gekregen kon ik geen enkel hoekje van mijn kast vinden. Tig keer liep ik zuchtend, nee dit is ook niks, naar de spiegel op en neer met Pomme op mijn arm en Loewe op hakken achter me aan. Er zat niks anders op, ik moest iets gaan kopen. Met Pomme in de draagdoek en Loe-die aan de etalage decoratie begon te trekken-stond ik te mokken tussen de saaie zwarte pantalons. Het werd er een met een asymetrische strik, die vond ik nog het minst erg. Kopen zonder passen en snel met het gespuis weer naar huis. Toen Maarten me kwam aflossen zag hij een ongelukkig aapje in een pak, tja ik wist het ook niet.

Op de fiets bedacht ik dat ik me maar eens moest gaan verdiepen in wat mijn formeel zakelijke stijl dan wel was. Het gesprek ging best redelijk al kreeg ik meer vragen over mijn cv in de trant van, een runner wat is dat precies? Ook werd er vanuit een ooghoek geloerd naar de strik op mijn broek. Nee dit wordt niks, ging er al door mijn hoofd. Na het gesprek ben ik naar de wc gegaan, de broek verwisseld voor een legging om vervolgens de broek rechtstreeks terug te brengen naar de winkel. Mijn formele zakelijke stijl, daar ook niet meer over na te denken, punt.